Барлығы жүрегімде...
жеке
блог

Барлығы жүрегімде...

Естеліктер күнделігі. Мен қашан да сүйіп көретін, қайталап көре беруден жалықпайтын фильм. Біз үнемі бірнәрсені аңсаймыз. Ақиқатты, шынайы махаббатты, жанымызды егіздейін түсінетін жандарды іздейміз. Түрлі адаммен көңілді кештер өткізіп, кейде әрекетіне қарап түңілеміз. Өмір біреу. Ол ешуақытта қайтып келмейді. Әрбір тағат - ақ қағазға қара әріппен жазылған дастан. Осы дастанның соңғы нүктесі қойылды-ау деген кезде, алғашқы беттері қайта ашылып, барлығы да сарапқа салынады. Әрбір ісіміз, айтқан сөзіміз үшін, өзгеге жасаған жақсылығымыз бен адамдардың бізге бола аққан көз жасы үшін жауап береміз.

Бақыттан басым айналып, қатты қуанған кезде де, көзіме жас келіп, мұңайсам да, ең бірінші, өлім мен өмір туралы ойлаймын. Олар мен үшін егіздің қос сыңарындай әрдайым қатар жүреді. Әрқайсымыздың бұл өмірде орындауымыз керек миссиямыз мен мақсатымыз бар. Бағытымыз бар. Сол бағытымыздан таймасақ, көп жетістікке қол жеткіземіз. Өмір мен өлім туралы ойлаған кезде Л.Н. Толстойдың «Өмір әрдайым қозғалыста болады және кемелдене түседі. Өмірдің мәні де осыда. Біздің басты мақсатымыз – қозғалып жатқан өмірге өз үлесімізді қосу. Оның заңдарына бағынып, серіктес болу». Өмірдің үздіксіз қозғалыста болатынына әлдеқашан көзім жеткен. Бірақ оған өз үлесімізді қаншалықты дәрежеде қосып жүрміз?

Осы күнге дейін өткізген әрбір күнімнің қуаныш сыйлағанына толықтай сенімдімін. Көп сабақ пен тәжірибе алдым. Артыма қараған кезде еш өкінбеймін. Әрбір сәтті жүрегімдегі «естеліктер күнделігіне» жазып қойдым. Барлығы да сондай тәтті. Ал бүгінгі күніме шүкір, тәубе деймін. Өйткені қасымда сүйікті ата-анам, бауырларым, әрдайым қолдайтын достарым, қорғаным бар. Соңымнан ерген бауырларым өсіп, өмірден өз орнын табуға талпыныс жасап жүр. Осы үшін де қуаныштымын.

Жасаған жақсылығы үшін алғыс айтуға тұрарлық адамдар көп. Олардың бәрін тізіп жатпастан, ерекше бір оқиғаны айтып берейін. Өйткені бұл адам жақсылық жасай алады деп ойламаған едім.

Мені тістеген сүйкімді күшік)

Бұл оқиға күзде болды. Күн салқын болатын. Аялдамадан түсіп, үйге қарай жүрдім. Көшеде бір тірі жан жоқ. Алдымнан қатты жылдамдықпен велосипед айдаған қыз өтті. Оның артынан күшік жүгіріп, артынша қуып жете алмаған соң етігіме жабысты. Етігімді қатты тістеп алып жіберер емес. Сол кезде қатты шыңғырғаным есімде. Не істерімді білмей әлек болдым. Аяғымды қатты сілкіп, ұрысып жатсам да кетер емес. Көзімнен ытқып жас та шықты. Осы кезде жаныма бір бала келіп, әлгі күшікті теуіп жіберді. Күшік қыңқ етіп жерде жатып қалды. Бұл баладан қатты сескенетінмін. Өйткені үлкендер кішкентай кезімнен «Осы бала есірткі сатады. Оған мүлдем жақындамаңдар» деп айтатын. Көршілеріміздің барлығы одан қорқатын. Ол келе жатқан кезде күшіктен емес, одан қорқып жылаған едім. Пенде болған соң санама түрлі ой оралды. Оған дірілдеп тұрып «спасибо» деп айтқаным есімде. Бұл оқиға есімде мәңгілік сақталады. 

Осы оқиғадан сабақ алдым. Адамды біреудің пікіріне қарап немесе сырттай бағалауға болмайды. Оған сын айту үшін жақын тануың керек. Өйткені алғашқы пікір көп жағдайда жалған. Ал адамдар өзінің мақсатына жету үшін асыра сілтеп мақтап, тіпті, ғайбат айтып жіберуі де ғажап емес.

Көре алмайтын, әрбір ісіңді аңдып, шалып қалуды көздейтін адамдар бар. Оларға қарап жаның ашиды. Өйткені олар, расымен де, бақытсыз. Өмірден өз орнын таба алмай жүрген жандар. Жалған күлкіні жасырған бетперде киіп алып, арам әрекеттерін жасаумен болады. Қоғамдағы ондай адамдарды кеудесінен итеріп, өздері секілді жауап қайтарар болсақ, біздің кері кеткеніміз. Бар болғаны дәл сондай адамдардың қатарын толықтырамыз. Керісінше олардың түзелуіне, өмірден өз орнын тауып, нағыз бақыттың дәмін сездірсек, өзіміз де бақытты болып, жақсы адамдардың қатарын толықтырамыз. Таңдау еркі тек өзімізде. Осы күнге дейін неге жасағанымыз үшін жауап беруге тиіспіз деп ойлайтынмын. Жауабын тапқандаймын. Өйткені таңдау еркі өзімізде. Өзгені қуанту да, ренжіту де тек өзіміздің қолымызда. Мен кінәлі емеспін, олай болады деп ойламадым дегендердің барлығы сылтау. Өкінішке орай, біздің қоғам мәдениеттілік пен ұстамдылығыңды сенің әлсіздігің, өзіңді қорғай алмайтындығың деп түсінеді. Сенім артып, сырыңды ашқан адам өзіңді түсінбеген кезде, бар әрекетіңнің, аққан көз жасыңның бос екенін түсінесің.

Бізге шексіз болып көрінген өмір, қамшының сабындай қысқа. Көп нәрсені білмеймін, өмірден үйренетінім көп. Бірақ бір білетінінім біз өмірге тек жақсылық жасау үшін келгенбіз. Өзің бақытты бола тұра, өзгелерге де осындай қуаныш сыйлағанға не жетсін. Бәріміз де бақытты болуға лайықпыз! 

Сурет: Григорий Борисов