КҮНДЕ ЕСТИТІН "ОТТАУ-БАЙ" ӘҢГІМЕ
жеке
блог

КҮНДЕ ЕСТИТІН "ОТТАУ-БАЙ" ӘҢГІМЕ

– Сен өзі оралман емессің бе?

Маған алғаш танысқан азаматтың қояр сауалы бұл.

– Жоқ, – деймін.

Кейде сенбесе, төлқұжатымдағы “Абылкайров” деген тегімді көзге шұқып көрсетуге тура келеді.

– Білмеймін, сөздеріңе қарасам, оралман сияқтысың, – дейді.

Бұл қоғамда таза қазақ тілінде сөйлеуге болмайтындай күйге түсемін. Сосын түр-тұрпатыма қарап, қара жұмыс жасай алмайтынымды байқаған соң, “Қайда жұмыс істейсің?” деген сұрақ алдымнан кесе-көлденеңдейді. Мынандай шабуылдан кейін картасын көрсетіп қойған ойыншыдай “журналистпін” деп аузымды жыбырлатқан боламын.

 – Ә, – дейді сырым белгілі болғандай әңгімелесушім. “Не жазасың?” “Саясат”…

– Осы сендерге шындықты айтқызбайды ғой, ә!, – дейді білгішсынып...

– Біз айта алмай жүрген ол қандай шындық?  

– Мәселен, билік жайлы…

– Нақты айтсаңыз…

Осы жерден бастап “менбілем” танысушым батпаққа белшесінен батып қалады. Биліктегі біреудің мұртын, біреудің тоқалын, біреудің байлығын жіпке тізгісі келгенімен, нақты дерек келтіре алмай әуреге түседі.

– Сен журналиссің ғой. Сендер көп дүниені білесіңдер. Бірақ, айтпайсыңдар, – деп тектұрмастың кебінін киіп, ығыма жығылады, ақыры.

 

***

Маған кездесе қалған бірқатар азаматтар ақылгөйсіп, буынсыз жерден пышақ ұрып “мынаны жазыңдаршы” (ой-шұқыр жол, парақор МАИ, ауылда газдың жоқтығы, ауызсу, т.б) деп Қорқыттың көрінің бетін ашып беретіндер де бар.  

– Ал, енді осы сөзіңізді айтып беріңізші, – деп диктофоныңды қоса қойсаң… “бәле болады” деп өз басын ала қашады. Сонда деймін-ау! Ол айта алмаған шындығын, мен қалай айтпақпын…

 

***

– Сенің газетіңді кім оқиды?

Бұл сөз де жиі алдымнан шығады.

– Сіз өзіңіз оқисыз ба?, - десем, “жоқ” деп тіл қатады.

– Шындықты жазбайсыңдар, сондықтан оқымаймын, – дейтіндер де бар. Ол қандай шындық десең, тағы да тығырыққа тіреледі.

Адам оқуды өзінен бастауы керек қой…

 

Пы/сы: Осы мен бір электрикпен кездессем: “Аға осы сендер, токқа түсіп өліп қалмайсыңдар ма?” деп сұрамаймын ғой… Менің өз шындығым бар. Ол менің – ойым. Бітті. Басқа түк те емес…