жеке
блог

Жанымды тек өлең тербеді

Мұң сыйлаған періште

Өміріме періштедей енгенсің,
Мендік жара сенен қалған естелік.
Жұдырықтай болып мені жеңгенсің
Өліп-өшкен сезімімді ескеріп.

Қаталдықтан қан іздеген семсер де
Мына сенің айбыныңа шыдамас.
Сенбесең де, мейлі маған сенсең де,
Бірақ мендік сезімде енді шыдам аз.

Өмірімді өткізем бе жылап құр,
Ұмытам деп сөз берсем де күн, тунге.
Бірақ мына көңілімде сұрақ тұр –
Сені ұмыту мен бейбаққа мүмкін бе?

Бәрі қайғы – жарық күн мен тұнық түн,
Сен келгелі тек мұңаю білгенім.
Қуаныш па?
Ондай сөзді ұмыттым,
Қайғырудан қолым тимей жүр менің.

Қара түнді дос қып алғам саялай,
Әлде менің бар таңдауым теріс пе,
Бар адамға шапағатын аямай,
Маған ғана мұң сыйлаған періште?!

Қыз мұңы

Ұзын көше.
Тып-тыныш.
Қараңғы түн.
Үйлерден шығып жатыр сараң түтін.
Баяу жел, жапырақсыз жалаңаш тал,
Топ-толық Ай – бәрі де алаң бүгін.

Қателесіп өмірлік іздегені,
Ойлады екен осынау түзде нені?
Адам ізі түспеген аппақ қарда
Сылтың басып сарғайған қыз келеді.

Жас толып жәудіреген жанарына,
Бара жатыр-қайғы мұң алаңына.
Дала унсіз,
Дыбысы шығады тек
Аппа қардың жабысқан қадамына.

Көңілінде не мұң бар?
Түйгені не?
Сезім деген алауға күйгені ме?
Шынымен де, келеді қарғыс айтып
Сезімін таптап кеткен сүйгеніне.

Адам таппай жан сырын ақтаратын,
Отырды бұрын барған баққа жақын.
Бірге жүрген күндерін есіне алды,
Ал ертеңі бұлыңғыр пәк баратын.
Тек қана қап-қара түн...

Мұң...

Көңілім бұрын мұндай емес еді,
Сен келгелі өзгерді келешегі.
Мұң байланған жебеңді атып кеткен
Жүрегім ұмытпайды неге сені?!

Мойныма ап-ауыр мұң жүктегендей,
Қолымнан қалды менің түк те келмей.
Жүрген кезде қайғысыз, сені көріп,
Жалындады жанарым күтпегендей.

Мен үшін жаралған қыз деген едім,
Бірақ сен сезімімді елемедің.
Аппақ түспен боялған өміріме
Қара түс қадайтұғын жебе ме едің?!

Ай мұңайды, қайғырып қарады Күн,
Мұз үстінде жүргендей әр адымым.
Қолға алған ісімнің бара шала,
Себебі жанымды өртеп барады мұң.

Кездестік шырай шашқан ізгі күнде,
Бейтаныс адамдаймыз біз бүгінде.
Мен әлі сезім деген асау аттың
Кетіп бара жатырмын тізгінінде.

Үйіріліп жас бүгін жанарыма,
Сүйендім ақ парақ пен қаламыма.
Мендік қайғы себепші болды ма екен,
Қабағын түйіп тұр ғой дала мына.
Бәрі, бәрі, бәрі де ала құла.

Бұл да бір тағдырымның сыйы ма екен,
Көңілімнің қазіргі күйі бөтен.
Сыртымнан ойнап-күліп жүрсем дағы,
Ішімнен қан жылаған қиын екен.
Мен бірақ сені мәңгі сүйіп өтем!..

 

 

Бөлісу:
Пікір қалдыру үшін сайтқа кіріңіз
Өзгерту



ЕҢ ҚЫЗЫҚТЫ БЛОГТАР

«Тәртіпке бағынған ел құл болмайды».
Жайлауға атпен бардық // Екіаша, Көкбұлақ, Шет Меркі, Орта Меркі
Абайдың ғылым-білім туралы ойларының маңызы
Шет Меркі өзені, Тоғызбұлақ ауылының тамаша табиғаты
Шетелдегі қазақ полицей "Әлем батыры" атанды
«Тар заман» туындысында кездесетін афоризмдер

Жұлдызды блогтар

Жайлауға атпен бардық // Екіаша, Көкбұлақ, Шет Меркі, Орта Меркі
Жайлауға атпен бардық // Екіаша, Көкбұлақ, Шет Меркі, Орта Меркі
Шет Меркі өзені, Тоғызбұлақ ауылының тамаша табиғаты
Шет Меркі өзені, Тоғызбұлақ ауылының тамаша табиғаты
Ораза айының өңірлер бойынша кестесі
Ораза айының өңірлер бойынша кестесі