Ұққаным осы болды...
жеке
блог

Ұққаным осы болды...

Қазақты қой мінезді дейміз ғой, сол момындықтан, мүмкін сондай жуастығымыздан сылбыр, момын, ЕЗ болып та жүрміз. Жаспыз, жігітпіз! деп көзінен ұшқын ойнайтын кездер азайып барады-ау... Қиын...

Сосын енді өзім ұққан, дұрыс-ау деп пайымдаған ойларды анамның айтқан ақылдарын (есіме түскенін) жазып көрейінші. 

Түсінбедің бе – сұра!

Кездескің келді ме – Шақыр!

Ешкіммен айтыспа!

Керек етсең – сұра!

Түсінбеді ме – Түсіндір!

Қатеңді білсең сылтау іздеме, кешірім сұра!

Әркімнің өз шындығы бар, есіңде болсын!

Тек өзіңнен үміт күт!

Ең бірінші кезекте жақсылықты көруге тырыс!

Өтірік айтқың келді ме – айтпа!

Кекшіл болма!

Қарыздақорда иман жоқ.

Ұрды ма, намысыңды жықпа!

Иә, осы-ақ, әдеті ғой, жазатын болсаң жер жұтып кеткендей жоғалатыны. Ендеше көмек керек, қандай ойларыңыз бар? Қандай кеңес жадыңызда?