Оқи отырыңыз

Мықты болсаң, өзгенің жетістігін, өзіңнің кемістігіңді көре біл. 

Автор: Қадыр Мырза Әли

— Редактор бағаны —

Сүйінші, «Massaget» мобильді қосымшасы іске қосылды!
Сүйінші, «Massaget» мобильді қосымшасы іске қосылды!

Автор: Ербол Жұмабайұлы

Статус: Massaget.kz порталының Бас редакторы

Материал жіберу БЛОГ ЖАЗУ

— Үздік әуендер —

Нұржан Тәжікенов - "Сағыныш"
Роза Рымбаева - Алтын сағым
"Тұран" тобы - Kara jorga - people's songм
"Тұран" тобы - The swan - N. Tilendiev
"Тұран" тобы - Kaiys's weeping - poems by S. Kudaiberdiev (the epic of 'Layla and Majnun')
"Тұран" тобы - Zharapazan - people's song - poems by S. Medeubek
Негізгі / Поэзия - екінің бірінің егізі емес!

Поэзия - екінің бірінің егізі емес!

Поэзия - екінің бірінің егізі емес!

Бұрын поэзияны қатты жақсы көретін едім. Әдемі өрілген өлеңдердің басты фанаттарының бірі мен болатынмын. Соған байланысты «Мой мир» әлеуметтік желісінде қауымдастық ашып, қазақ тіліндегі түрлі авторлардың ең-ең деген өлеңдерін жариялай бастап, бір уақыттарға шейін қауымдастықты жақсы айналдырып келдім. Бірақ кейін...

Байқағаным, қазақтың әр баласы өлең жазбаса бір нәрседен кенде қалардай сезінетін сияқты. Болсын, болмасын ұйқастар құрып, өтірік өлеңдер шығара беретіндерді көп кездестірдім. Критикаға ұшырап жатқан «ақындар» да болды, бірақ олар өзінің шедевр дүние жазып жатқанына еш күмәнданбай, соқыр сеніммен өлең жазуды жалғастыра берді. Негізінде, маған бәрібір ғой, бірақ қара сөздің қадірін кетіріп несі бар дейсің. Қолыңнан өлең жазу келмейді екен, басқа нәрселерде өзіңді шында. Мысалы, проза жазу қолыңнан келетін шығар...

Екінші мәселе, көптеген ақындармен таныс болдым. Таныса келген сайын, ақындар әлемінен алысырақ жүру керек екен деп шештім. Неге? Көптеген ақындардың екінші жартысы, отбасы бола тұра мұңды өлеңдер жазады (және көп кезде қыздарға қырындаудан да қашпайды). Ал менің түсінігімде мұңды өлеңдер адамның өзін ішкі мұң билегенде жарыққа келеді. Ал отбасында бақытты бола жүріп, армандағы махаббатты, қайғылы махаббатты жырлауға қалай болады? Бұл мені ақындардың бойында екіжүзділік бар ма деген ойларға итермелейді.

Және тағы бір айтарым, қиял, мұң, сұр әлемді суреттеп, сонда қала берген сайын реалдағы әлем де солай сұрлана, мұңдана береді. Егер реал әлем бақытты болса, сол бақытқа шүкіршілік етіп, қолдан келсе мотивациялық, барынша алға жетелейтін өлеңдер жазу керек деген тілегім бар.

P.S. Бұл менің жеке пікірім, бес саусақ бірдей емес екенін түсінемін. Жай ғана ақындарды ойлануға шақыратын жазба.

879 0
Рейтинг: +0

Автор: Anara Mustafina
Жазылған уақыты: 19 қараша 2012, 12:46
Тегтер: ақындық, ақын болу, ақын болғым келеді, өлең жазамын, қазақша өлеңдер, махаббат өлеңдері
Пікірлер
+0
19 қараша 2012, 12:59

толығымен келісемін. Әйел бала шағасы бар ақындардың мұңды махаббаттан басқа ештеңе жазбайтындығы маған да ұнамайды. Жалпы жастар да өлең деген осы екен деп мұңға салынатын беретін секілді болып көрінеді.

+0
19 қараша 2012, 13:21

Бірінші ой туралы пост етіп жазармын. Ұзақ болып кетеді:) Бұрындары мен де өлең оқығанды қатты ұнатушы едім. Әсіресе жауапсыз махаббат тақырыбында жазылғандарын. Өлеңнен өмірім мұңдас болғасын ба. Адамның көңіл-күйіне байланысты ауысып тұратын шығар мұңды өлеңдері оқымайтын болыппын. Өлеңдегі күй мен өмірдегі күйі екі түрлі болатынын менің де көзім жетіп келеді. Мүмкін өлеңді мұңға бір батырып алу керек деген қағидалары бар шығар :)

+0
19 қараша 2012, 13:27

Тақырыпты көріп "о, міндетті түрде пікір жазам" деп кіріп едім, енді не жазарымды білмей отырмын,,,

+0
19 қараша 2012, 13:40

кызык екен) жазбаны окымай жатып олай ойлайтынын

+0
19 қараша 2012, 13:50

Қазіргі есімі жұртқа жария ақындарға көңілдерің тола ма?! не айтасыңдар олар жайлы, және олар не жазса екен деп күтесіздер? сіздерден сұхбат бастайын енді.

+0
19 қараша 2012, 13:56

Соңғы ұнаған әндердің бірі:
Сездірмей жүрген,
Тек өзім білген,
Бір сенім бар
Жоғалмас мүлдем.
Сол сенім барда,
асығам алға,
Ақ тілегім биікке самға!

Қ-сы:
Тағдыр жолы көп торабы,
Ақ пен қара жолағы,
Сенім маған серік болады.
Ақ таңдарды мен көремін,
Дауылды да жеңемін,
Жүрегіммен сенемін!

Жылуын берер,
Шапағат төгер,
Махаббатым адаспай келер.
Асқардай биік,
Армандап жиі
Мен өтемін өмірді сүйіп.

Осындай өлеңдер оқыған ұнайды! )))) Бірақ бұл ән...

+0
19 қараша 2012, 13:57

иә, жалықтырады кейде. келісемін

+0
19 қараша 2012, 14:03

ақындардың отбасы бола тұра қасірет өлең жазады деуің жартылай дұрыс, жартылай бұрыс. Әркімде әрқандай жағдай. Ақындардан ұзап кетпеуіңді сұраймын

+0
19 қараша 2012, 14:16

Бір-біріне еліктеушілік деп ойлаймын. Мұңға салыну, жылау. Бірақ өлеңнің мұңсыз кезде дүниеге келмейтіні тағы бар. :roll:

+0
19 қараша 2012, 15:02

Базар жоқ!

+0
19 қараша 2012, 15:36

Жанат Ахметов ==> жазбаны оқымай жатып олай ойлайтының қызық екен <== иә, негізі поэзия туралы айта да, жаза да, оқи да бергім келеді. Бірақ соңғы кезде "ойыбай, кілең мұңды, кіл жылауық боп барады" дегенді көп естіп, көнбіс боп барам, мен-ақ жағаласпайын деп. Бірақ ше, мысалы, "жанарымнан тамшы боп тамды мұңым" деп, және "жан-жарым-ау, бақытымның бапкері" деген екі өлең тұрса, сөзсіз біріншісін оқып алам да, келесі форумда "бііір жылауық өлең" деп блог жаза салам... Тіпті кейде, екіжүзді ақын ба, әлде мына біз оқырман ба деп қалам. Бұл бір... Егер біреу бақытты сыңай танытып жүрсе, "отбасыңмен қиналып жүрсің ғой, күлме, қара жамыл" демейміз ғой. Егер, бір ақын сезім сөзін сыңғырлатып, сіздік мұңмен егіз етіп өлең жазса - әйелің бар ғой, бақыттан басың айналсын! дейтініме жол болсын! Бұл екі... Егер әр адам өз басының жағдайын жаза берсе, қоғамға ақын неге керек? Өлең жазуға шамасы қалмай, көзі талып, жүрегі жүдеп, кезеріп, бозарып сүйіктісін күткен ғашықтың күйін кім жазады? Әлде, әйелі бар адам мұңмен таныс емес пе? 18 жастың әләуләйін 50де жазбау керек пе екен? Әлде міндетті түрде өткен шақта жазу керек пе екен?.. (НАҒЫЗ ӨЛЕҢ ЖАЙЫНДА АЙТАМ, "ЫСТЫҚ СҮЙДІМ, ЫСТЫҒЫНА ТАБАНЫМ КҮЙДІ" ДЕГЕН ӨЛЕҢСЫМАҚТАР ЖАЙЫНДА ЕМЕС)...

+0
19 қараша 2012, 15:48

Салтанатпен бірінші рет ойым бір жерден шығып тұр. :) Толық қосыламын! Жарайсың!!!

+0
19 қараша 2012, 15:52

Салтанат, ақындар айтады ғой өлең өзгеше бір жағдайда жазылады деп. Сонда өз көңілінің күйінен шықпағанда тапсырыспен шығатыны болғаны ма? Қарапайым біз блог жазғанда да бір ой түрткі болып жазып шығамыз.

+0
19 қараша 2012, 15:44

Әу демейтін қазақ жоқ дейді ғой. Сапасыз өлеңдерге ешкім кедергі жасай алмайды. Бұған дейін де шығып келген, бұдан кейін де шыға береді. Сенің өлеңдіріңнің мәні-мағынасы жоқ, ұйқаспайды, енді өлең жазбай-ақ қой деп ешкімде айтпайды. Қара өлеңге ғашық жандар жақсы авторды тани білу керек. Екінші мәселе жайында айтар болсам, қателеспесем сіз тұрмыс құрмағансыз-ау. Отбасылы жігіттің неге махаббат жайында өлең жазбасқа, егер өлеңдері халықтың көңілінен шығып жатса. Отбасылы жігіттің тек жарына арнап біз бақыттымыз деп жаза беруінен оқырмандарын жалықтырып алмайды ма. Қазақ қыздарына арнап жазғандарын өмірлік жарынан жасырып жарияламайды ғой. Бұл екіжүзділікке жатпайды. Жаңағы сіз айтпақшы бес саусақ бірдей емес деп, дұрыс авторды таңдай білу керек дегеннен басқа әңгіме жоқ мұндайда

+0
19 қараша 2012, 16:05

Өз көңілінен шыққасын шығар бақытты бола тұра мұңды жазуы. "ел не дейді, құрысын, жылауық деген атқа қалмайын, оның үстіне әйел-балам бар екен ғойдың" тапсырыстан несі артық?

+0
19 қараша 2012, 16:09

деееп Салтанат қуды, қыпшақ қызы блог туралы жазған екен ғой, ал мен әлі де өлең туралы... Алдыңғы постта біраз нәрсе жазып тастаппын ғой, өлең жайында сөйлесуге құштармын деп қоям, бірақ бір көсілсем көсілем енді. Негізі, жазбаға қосылам, мен де өлеңсүйердің бірі ретінде небір "өлеңді" оқып алып жүрегім ауырған. Бірақ, әңгіме ақынсымақтар жайында ма, әлде елден бағасын алған поэзияның МАЗМҰНЫ жайында ма түсінбей қалғандықтан, ана постты жанымды жеп отырып жаздым. Бір орында отыра алмай кетіп жаздым. Қайта-қайта терезені ашып жіберіп, қайта жауып алып... Мәәә, шегетін адам болсам бір қорап темекіні тауысып тастаған болар ем...

+0
19 қараша 2012, 16:07

Мәселе, бірден-бірге өтіп бара жатыр. Тақырып, тақырыптағы ой дұрыс көтеріліп отыр. Негізі, Анар құрбымның жазбаларының ерекшелігі, әр азат жолы әр түрлі ой қорытындысына әкеліп тірейтіндігінде. Егер, кімде-кім ішіндегі ойын іркіп қалмаса, бұл өзі ұзақ талқыға түсетін тақырып болғалы тұр. Ең бастысы, «Ақын, ол кім?» деген сауалдың төңірегіне шоғырланып, мән-мағынасын ажыратып алуы тиіс. Сонда, ақын жырлайтын тақырыптар мен оны көпшілік назарына ұсыну, жариялау мәселесі де өз шешімін тауып қалуы тиіс.

+0
19 қараша 2012, 19:30

Үлкен ақындар "ақын болатын адам мойындалуы керек" деп бекер айтпаса керек. Әлдекімдер өре жағынан өспей жатып, өлеңін жұртқа ұсынғыш. Мені таңғалдыру қиын немесе біреудің тайыз пәлсапасына, болмаса оның басындағы "әдеттегі" махаббат оқиғасы тағы қызықтырмайды. Сол себепті Анара сияқты мен де ақындардан қашамын... Алмат Исәділ - исключение, ол ақыннан гөрі Адам.

+0
19 қараша 2012, 22:29

мен де қазір көбін оқымайтын болдым...

+0
19 қараша 2012, 23:32

мен әлі де оқимын, Ақберенді де, Рахатты да, басқасын да... өмірі мен шығармашылығын араластырғым келмейді. Маған салса, өмірде дым да жақсы адам болмауы мүмкін, бірақ өнері тамсандырады. Поэзия ақынның кАзел болғанына кінәлі емес же)))))))))

+0
20 қараша 2012, 11:22

Мен поэзияны жақсы көрем, көп оқимын

+0
18 сәуір 2014, 13:47

Фариза, Фариза жан, Фариза қыз
Өмірде ақындардың бәрі жалғыз.-деп Мұқағали Мақатаев айтқандай ақындардың мұңды өлең жазу себебі олар рухани жалғаз болса керек біріншіден. Екіншіден өлең жан қиналғанда шығады. Ал егер жаныңда тәніңде сау болса, өлең тәннен шығады. Тәннен шыққан шығарма тәнгежетеди, Ал жаннан шыққан шығарма адамның жанын баурайды. Ал жанмен жүрек өзара сырлас, әрі мұңдас болып табылады емеспе?

+0
19 сәуір 2014, 21:55

Ақындардың өлеңін оқып, өзіне жоламай-ақ қойыңыздаршы.

Пікір білдіру:

Пікір қалдыру үшін тіркеліңіз немесе сайтқа кіріңіз.

Әлеуметтік желі арқылы кіру:

Соңғы аудармалар

"Мектеп 2017" 1-бөлім

Атауы: Мектеп 2017 Режиссері: Пак Джин Сок Бөлім саны: 16 Басты рөлдерде:  Соль Ин А, Чан Дон Юн, Ким Се Чжон, Ким Хи Чон

BTS –
BTS – "Blood,sweat & tears" [kaz_sub]

Топ: BTS немесе Beyond The Scene  Дебют: 2013 жыл, 13 маусым

38-параллель
38-параллель

Ел: Оңтүстік Корея Режиссер: Кан Джегю Жылы: 2004 Басты рөлдерде: Чан Дон Ган, Вон Бин Аударған: Ғалымжан Сәңкібаев